Oud en nieuw

Deze week was best apart. Afgelopen dinsdag ben ik naar Utrecht gegaan om daar mijn masterdiploma op te halen. Het was echt de afsluiting van mijn studentenperiode. Meteen de dag erna ben ik met de nieuwe periode begonnen, ik had namelijk mijn allereerste sollicitatiegesprek.

Eerst maar even wat over de diploma-uitreiking. Dat was in een heel fancy gebouw in Utrecht. Het was nogal traditioneel, het was een officiële vergadering van de examencommissie en de voorzitter had zelfs een hamertje. De UU is natuurlijk een behoorlijk oude universiteit, maar dat is iets waar ik tijdens mijn studie eigenlijk niets van heb gemerkt. Ik vond het wel grappig om te zien dat ze bij dit soort dingen de la met tradities open trekken.

Mijn ouders, zus en zwager waren te laat omdat ze in de file stonden, maar gelukkig was ik niet meteen aan de buurt en waren ze op tijd om mij in actie te zien. Iedere masterstudent werd voordat ze hun diploma kregen nog even aangesproken door hun begeleider. Helaas was de mijne op vakantie, dus ik moest het doen met een collega. Dat vond ik helemaal niet erg, hij was immers ook best bij het project betrokken en hij heeft mij zelfs een paar jaar terug nog een vak gegeven. Na de uitreiking hebben we nog even gekletst en daarna zijn ik en mijn familie nog uit eten gegaan. We hebben het maar niet te laat gemaakt, gezien het sollicitatiegesprek de volgende dag.

Dit gesprek was wederom in Utrecht, bij een bedrijf dat software maakt voor de verzekeringsbranche. Dat klinkt in eerste instantie vrij stoffig, maar het bedrijf is juist heel jong en dynamisch. Ze zijn erg startersvriendelijk, ze hebben een trainingstraject zodat je niet meteen in het diepe wordt gegooid. Ze zijn heel collegiaal en informeel ingesteld. Het werk lijkt uitdagend en afwisselend. En zo zijn er nog een boel redenen op te noemen dat ik daar wil werken.

Voordat ik het daadwerkelijke gesprek had kreeg ik eerst een drietal testjes te doen. Deze waren bedoeld om mijn analytisch vermogen te beoordelen. Geen probleem, dacht ik, mijn analytisch vermogen zit wel snor. Toch bleek dat tegen te vallen. In de eerste test moest ik van een reeks getallen de regelmaat ontdekken en dan het volgende getal in de reeks uitkiezen. Dat ging echt behoorlijk vreselijk, ik had niet eens een kwart van de vragen beantwoord.

Gelukkig gingen de daarop volgende tests een heel stuk beter. In de tweede test moest ik twee woorden in een zin aanvullen met keuzes uit een lijstje. Bijv. de zin ‘nooit verhoudt zich tot altijd, zoals nergens zich verhoudt met overal’, waarbij dan de eerste een laatste woorden door mij gekozen moesten worden. De derde test gaf steeds eerst een set van 4 figuren die op een bepaalde manier overeen kwamen, ik moest uit 6 andere figuren de 2 uitkiezen die bij de eerste 4 pasten.

Ondanks dat ik die eerste test echt compleet faalde, mocht ik gelukkig toch aan het daadwerkelijke sollicitatiegesprek beginnen. Dit gesprek was met de recruiter waar ik al eerder mee had gemaild (en die de tests af had genomen) en een senior consultant die eerder als software engineer had gewerkt (wat de functie is die ik hopelijk ga doen). Het was eigenlijk erg vriendelijk en casual en het had eigenlijk weinig weg van het kruisverhoor dat op sites als intermediair werd geschetst. Ik voelde me op mijn gemak en had het zelfs eigenlijk gewoon prima naar mijn zin. Zij volgens mij ook trouwens. Als daar werken net zo prettig is als het sollicitatiegesprek zit ik er helemaal goed.

Ik heb vandaag trouwens al te horen gekregen dat ik door mag naar de tweede ronde. Daarin zal ik een wat formeler gesprek hebben met twee van de vier directeuren. Dat is dan ook meteen het laatste gesprek, dus hopelijk mag ik daarna aan de slag. Over een week heb ik het gesprek pas, dus dat is nog even afwachten.

Dead Island trailer

Ik kwam gisteren de announcement trailer van Dead Island tegen en ik moest er gewoon van huilen. Dead Island is een videogame waarin je op een tropisch eiland moet overleven tijdens een zombie outbreak. Het spel is niet echt de moeite trouwens, maar de trailer des te meer. Echt ga hem nu kijken.

De wanhoop van de verschillende leden van het gezin is erg goed overgebracht en doordat het achterstevoren afspeelt weet je al dat ze het niet gaan redden. Als je dan ook nog eens wat beelden van het begin van hun vakantie ziet waarin ze duidelijk uitkijken naar wat er gaat komen maakt het nog tragischer dan het al was.

De trailer kwam trouwens al ruim een jaar geleden uit. Ik herinner me nog dat Dodger er toen heel enthousiast over was, maar toch heb ik er toen niet naar gekeken. Ik las gisteren echter een artikel over soortgelijke trailers met tragische muziek naar aanleiding van de Prototype 2 trailer die ‘Hurt’ van Johnny Cash gebruikt, wat wel echt een geweldig nummer is. In prototype is er trouwens ook een soort van zombievirus uitgebroken, maar dan in Manhattan.

Ik vind het eigenlijk maar jammer dat de emoties die de trailers losmaken door de games zelf niet losgemaakt worden. Dead Island probeerde het naar mijn idee nog wel een beetje, maar er was eigenlijk te weinig wanhoop of angst. Als er een zombie op je afrende sloeg je hem dood en ook als er meerdere zombies op je afkwamen kon je deze toch vrij gemakkelijk aan. In Prototype is het nog erger, gezien je als speler zelf muteert door het virus en eigenlijk meteen al een grotere badass bent dan de zombies.

Ik heb trouwens ook veel gelezen over Lone Survivor, een nieuwe game die ook over de zombie apocalypse gaat. Ik zit er aan te denken om deze te kopen, in de hoop dat dit spel wel meer met me doet dan me entertainen. Het zou in ieder geval al veel meer ingaan op de psychologische aspecten van de hoofdpersoon.

Gezonder eten

Ik heb een paar posts terug kort genoemd dat ik niet zo netjes ben geweest tegenover mijn lichaam en ik daar verandering in ga brengen. Ik heb daartoe het boek ‘Body for Life’ van Bill Phillips erbij gepakt op aanraden van iemand die recentelijk een heel stuk is afgevallen. Dit boek presenteert een programma dat bestaat uit meer lichaamsbeweging en een gezonder eetpatroon. Het heeft bovendien een interessante motiverende inleiding die bepaalde inzichten geeft die breder toepasbaar zijn dan alleen sporten en eten.

Omdat de sportkaart van mijn universiteit deze week goedkoper werd heb ik nog niks aan het sportgedeelte gedaan. De keuze tussen 30 euro voor 4,5 maand sporten of 63 euro voor 5 maanden sporten was eigenlijk vrij snel gemaakt. De twee weken wachttijd gaf me bovendien de kans om alvast aan het eetgedeelte te beginnen zodat ik daar al een beetje aan kon wennen.

Het idee achter het gezonder eten is eigenlijk vrij simpel. Er is een lijst met voedsel dat is goedgekeurd en die lijst is onderverdeeld in voedsel dat rijk is aan eiwitten, voedsel dat rijk is aan koolhydraten en groenten (wat voedingsvezels en vitaminen bevat). Je eet 6 maaltijden per dag (met 2 tot 3 uur ertussen) en iedere maaltijd die je eet moet 1 portie eiwitten en 1 portie koolhydraten bevatten. Daarnaast moeten minstens 2 maaltijden per dag een portie groenten bevatten. Een portie voedsel afmeten is heel simpel, dat is ongeveer de grootte van je gebalde vuist. Ook drink je in totaal 10 glazen water per dag. Dit doe je trouwens maar 6 dagen in de week, de zevende ben je vrij en kun je alles eten wat je maar wilt.

Ik ben ongeveer anderhalve week geleden begonnen en het ging eigenlijk meteen vrij goed. Het was even puzzelen wat de toegestane ingrediënten waren en waar in de supermarkt deze lagen en ik heb nog steeds een groot deel niet gevonden. Maar met wat ik wel heb kunnen vinden is al genoeg variatie in te brengen. Ik moet toegeven dat ik voordat ik begon niet echt gevarieerd at, dus daardoor voelt dat wellicht minder als een gemis voor mij dan voor anderen. Er zijn natuurlijk ingewikkelde gerechten te maken met de toegestane ingrediënten, maar ik heb tot nu toe steeds vrij willekeurig 2 of 3 ingedriënten uit mijn koelkast of keukenkastje gehaald en bij elkaar gemikt. Zelfs met deze gebrekkige creativiteit smaakt het allemaal prima.

Ik zit trouwens nog niet aan zes maaltijden per dag, maar op vier. Gisteren had ik er toevallig vijf, maar dat is vooralsnog de uitzondering gebleken. Ik vermoed dat als ik ga sporten mijn metabolisme dermate omhoog gaat dat het wel tot zes keer per dag gaat komen. Hoe dan ook heb ik nooit honger gehad terwijl het niet tijd was om te eten.

Wat ik wel heb gehad zijn cravings. Dat ik ineens ergens ontzettend veel zin in had. Best een beetje vreemd, want dat heb ik normaal niet echt. Toen ik een week bezig was had ik mijn vrije dag en kon ik toegeven aan deze cravings. Ik heb toen dingen gegeten die ik voordat ik was begonnen vrij vaak at. En ieeeuw! Het was echt vies. De ene maaltijd had ik meer vlees en room inzitten dan normaal (omdat ik het anders weg moest gooien) en werd daarom echt super ranzig en vet en het smaakte echt nergens naar. Ik moet die volgende keer nog maar eens proberen met de normale verhoudingen. Het andere gerecht had ik wel gemaakt zoals ik altijd deed, maar dat leek ook minder smaakvol dan normaal. Ook waren beide gerechten echt veel te veel en ik zat naderhand helemaal vol en voelde me opgeblazen. De dude zei ook in zijn boek dat de vrije dag deels diende om je eraan te herinneren hoe vervelend het voedsel dat je eerst at je deed voelen en daarin heeft het die eerste vrije dag zeker gewerkt.

Dus het is allemaal prima vol te houden, ik heb geen honger. Voel me minder opgeblazen, mijn darmen zijn tot nu toe lief voor me geweest. Het enige waar ik minder blij mee ben is dat ik echt als een malle moet plassen. Ik hoop dat dat minder erg wordt.

De volgende stap is dus om meer te sporten en daar ga ik deze week aan beginnen. Ik zal jullie laten weten hoe het gaat als ik een paar weken bezig ben. Kort samengevat is het idee om 6 keer per week 40 minuten intensief te sporten.

Afgestudeerd

Ik heb afgelopen woensdag de definitieve versie van mijn scriptie ingeleverd. Gezien dat het enige was wat ik nog moest doen voor mijn studie, betekende dat ook dat ik afgestudeerd was. Het is nog niet officieel ofzo, ik moet eerst het punt voor de thesis nog krijgen, dan moet er nog een examencommissie naar kijken en uiteindelijk krijg ik half juni pas mijn daadwerkelijke diploma.

Maar ik ben klaar, en ik ben blij! Het was echt geweldig om na het inleveren de fiets te pakken en terug naar huis te fietsen. Er scheen een stralende zon in mijn gezicht, dat even hard terugstraalde met een glimlach. Good times!

Toch was het alles behalve een gemakkelijk proces. Het was sowieso al de tweede poging om een thesis project voor elkaar te krijgen. De eerste was ik in maart 2010 begonnen, maar na ruim een half jaar had ik misschien 20% gedaan van wat ik had moeten doen.

Ik ben die zomer begonnen aan mijn therapiesessies en ik ben ook aan de antidepressiva gegaan. Ik had toen eigenlijk amper nog een sociaal leven, wat ik door naar kinky feestjes te gaan weer wat opgebouwd heb. Het ging geleidelijk aan steeds beter met me, maar dat project heb ik eigenlijk helemaal links laten liggen. In de zomer van 2011 voelde ik me goed en had ik al minstens een jaar niks aan mijn project gedaan. Ik had er genoeg van; ik besloot weer aan de slag te gaan.

Het leek me geen slim idee om mijn oude project weer op te pakken, er zat te veel bagage aan. Ook leek het me een goede zet om bij een bedrijf stage te lopen zodat ik wel aan mijn project moest blijven werken, ook als ik geen zin had. Een bedrijf in Eindhoven wel te verstaan, ik werd al moe bij het idee van elke dag lang reizen.

Vanaf toen ging het snel, mijn begeleider had meteen een bedrijf op ogen en nam contact op. Ik werd een halve week later uitgenodigd voor een kennismaking en nog een week later  had ik een interview. Na dat interview was ik goedgekeurd en mocht ik aan de slag. Ik begon op 22 augustus 2011.

De eerste weken waren goed te doen. Ik mocht mijn kennis van C weer eens afstoffen, stoeien met pointers en leren hoe je een GPU programmeert. Niet bepaald waar mijn interesses normaal naar uit gaan, maar juist daarom wel weer leuk voor de afwisseling. Het waren wel zware weken, ik moest 40 uur maken en ik had ervoor dus eigenlijk ruim een jaar helemaal niks gedaan behalve mezelf zielig vinden.

Na die eerste zes weken begon de ellende. Ik werd weer somber en het viel me zwaar om naar mijn werk toe te gaan en nog zwaarder om er iets te doen. Ik was echt helemaal kapot aan het einde van de dag. De laatste paar dagen van de week begon ik zelfs zonder energie, dus kreeg ik helemaal niks gedaan. Dit ging redelijk geleidelijk, maar na een paar maanden realiseerde ik me ineens dat het echt niet goed met me ging.

Ik hoorde en las tijdens die malaise over lichttherapie en dat dit zou helpen bij somberheid/depressie veroorzaakt door de winter. Ik raakte geintrigeerd en heb uiteindelijk een lichttherapielamp voor Sinterklaas gevraagd. Dat was eigenlijk geen slimme move van me, gezien ik er daarom nog zo’n drie weken op moest wachten. Ik had hem beter meteen zelf kunnen kopen, bedacht ik me net nadat ik hem had gevraagd.

Toen ik de lamp eenmaal had was het bijna belachelijk hoe goed het werkte. Ik ging van half dood om 2 uur ‘s middags naar nog fris en fruitig als ik om half 6 naar huis ging. Ook ‘s avonds voelde ik me een stuk beter.

Toch ging het ondanks de energie die ik kreeg niet meteen geweldig met mijn project. Het ging beter, maar nog steeds niet goed. Ik denk dat ik te veel gewend was geraakt aan niks doen. Ik zat met veel energie hele dagen internet memes en web comics te lezen in plaats van met weinig energie.

Ik herinner me nog dat de grote baas net voor de jaarwisseling naar het studentenhok kwam om te zeggen dat het niet goed was dat we steeds zo laat binnen kwamen en zo vroeg vertrokken. Nu had hij het eigenlijk voornamelijk tegen de andere student, maar gezien ik de uren dat ik er was vrijwel niks deed voelde ik me alsnog aangesproken. Ik besloot om weer alle zeilen bij te zetten.

Het was nog steeds zwaar en ik had nog steeds dagen waarop het allemaal niet echt lukte. Maar langszaamaan kwam het einde van het project in zicht en verbeterde mijn werklust zich. In februari had ik het zelfs weer best naar mijn zin. Het geven van de eindpresentatie ging goed en het schrijven van mijn scriptie ook. Afgelopen woensdag heb ik, zoals ik al zei, het werk afgerond.

Ik vind het jammer dat het zo gelopen is; er had naar mijn gevoel veel meer ingezeten. Ik ben natuurlijk heel erg blij dat ik het daadwerkelijk heb afgerond en ook trots op mezelf dat ik het ondanks al het gedoe heb volgehouden. Maar het is moeilijk om trots te zijn op het eindresultaat van het project.

Einde van therapie

Ik had afgelopen dinsdag de laatste afspraak met mijn psycholoog. Het was nogal een anti-climax. Nu had ik natuurlijk geen slingers en vuurwerk verwacht, maar het was raar om anderhalf jaar aan gesprekken met een handdruk en een bedankje af te doen.

Doordat de regelingen aangepast zijn zou ik tweehonderd euro moeten betalen voor verdere gesprekken. Dat geld zou me dan recht geven op nog een heel jaar, dus op zich is dat een hardstikke redelijk bedrag. Toch vond ik het wel een goed moment om het nut van de gesprekken te evalueren en ik moest toegeven dat daar al een behoorlijke tijd niet zo’n sprake van was.

Ik vond het wel fijn om ze te hebben, ze voelden toch altijd als iets veiligs en dat is erg fijn. Maar ik deed er eigenlijk geen inzichten meer op zoals ik dat in het begin wel deed. Dus tijd om er mee te stoppen, volgens mij gaat dat gewoon helemaal goed komen.

Over het afsluiten van een levensfase gesproken, mijn opleiding zit er ook bijna op. Ik heb mijn eindpresentatie enkele weken al gehad en mijn stagecontract is inmiddels ook afgelopen. Mijn scriptie duurde wat langer dan gehoopt, maar is nu ook echt bijna af. Ik heb met mijn begeleider een deadline afgesproken voor over twee weken, dan zou ik helemaal klaar moeten zijn. Ik hoop eigenlijk volgende week al alles af te ronden, op zich moet dat lukken.

Daarna loemt een groot gat, wat best spannend is en ook best een beetje eng. Ik heb nog niet echt een goed idee van wat ik ga doen. Ik ga eerst eens een paar weken vakantie nemen en daarin de nodige zaken uitzoeken en regelen. Ook ga ik zodra ik klaar ben beginnen met meer sporten en gezonder eten. Ik ben jarenlang niet aardig geweest voor mijn lijf en ik merk dat het aan alle kanten protesteert, ik heb er genoeg van.

Nieuwe blog

Voorjaar begint er weer aan te komen, dus tijd voor wederom een nieuwe blog. :) Mijn eerste blog had ik onder mijn volledige naam en ik durfde het niet aan om daar op te zetten dat ik een interesse begon te ontwikkelen in BDSM. Mijn tweede blog was anoniemer, maar had eigenlijk maar een suffe naam. Dus hopelijk is drie maal scheepsrecht en komt het met deze blog helemaal goed. Deze staat op de website PaulV.nl; PaulV (soms PaulAV) is de naam waarmee ik in de kinkscene bekend sta. Het is wat anoniemer dan mijn volledige voor- en achternaam.

Zoals je misschien al hebt gemerkt is deze tekst in het Nederlands. Mijn vorige blogs waren in het Engels, maar eigenlijk vind ik dat geen meerwaarde meer hebben. Misschien dat ik de oude posts nog wel over ga hevelen. Hoe dan ook, veel leesplezier toegewenst.

Update 23 februari 2012, 18:00: Ik heb de posts van de twee oudere blogs toegevoegd aan deze blog. Alles staat nu dus hier bij elkaar. De comments heb ik niet meeverhuist.

A small update

I haven’t posted anything in a while because not much has happened that I really wanted to share with you right away. But actually, there’s plenty of stuff to mention. So I’m just going to go through some of it here.

The forum I mentioned in my last post can be considered a mild success so far. Not much has been going on there for the last few weeks, I hope that’s just the summer holidays and it will get better in a month or so. I think we need to get a bit more bold when it comes to advertising though. We’ve been mailing webmasters for permission to promote our site on their forums, but most don’t even mail back. Just posting our promo talk could just work better. The whole point of the site was diversity, but except for a few swingers I already knew everyone from the bdsm scene. I would really like to improve that.

I’ve been working on an original collectible card game. The idea has been in my head for at least half a year, but the last month it has really taken off. I basically came up with an idea for the part I was stuck on, and after that I only had to work out some actual cards and try it out. I’ve tried it twice so far, and both times it was way too slow and the game didn’t reward aggressive play at all. I think I fixed it now, but I’ll have to see it in action. There’s also some new ideas I want to try out. I can always use new playtesters (not to mention company), so let me know if you’d like to play a collectible card game created by me. I can’t guarantee that the pacing is as it should be though, but every time I test I do get to improve on that.

I’ve stopped using antidepressants about two weeks ago. Withdrawal wasn’t any fun, but I made it through the worst part. My libido still seems to be all over the place and my stomach acid gets a bit excited when I’m lying down. I’m not quite sure what the long-term effects will be, but we’ll see. Also, after about a year of being completely stuck on my thesis, I have decided to start over with a new project. I’ve requested that it be at a company (in Eindhoven), so that I will have more support and pressure to actually work on my thesis. I feel like sitting at home alone all the time, trying to work on it but mostly doing other stuff like gaming, tv show watching and random internet browsing has been a catalyst for my depression (although I’m not quite convinced I was actually depressed), so I’d like to avoid that.

Stracciatella parties and Sekspositief.nl

I’ve already mentioned the Stracciatella party before. The first one was announced in August 2010 and this was at a time that I sort of wanted to go to a BDSM party because I had heard there were a lot of very nice people there and that there was a great ambiance. However at that time I wasn’t into BDSM yet, so it never really seemed like a good idea in the end. The Stracciatella party on the other hand felt like such a good fit for me, as it was created for everyone with a sex-positive attitude. I missed the first one because I was still too scared to go. After hearing about how it was, figuring out in therapy that I needed to seek out more social activities and my antidepressants really kicking in and lessening my anxiety I just decided to sign up one day for the second one. I’m really glad I did and followed through with actually showing up. It was quite nice there and I even got to see some light BDSM for the first time, it was actually a bit unsettling. It took me a while to get used to seeing it, it helped to get flogged a bit myself to truly realise that there wasn’t anything abusive about it.

A few months later I joined the organisation of the party, which was very rewarding. I also started going to full-fledged BDSM parties and those were pretty cool as well. Then a few months back the owners of the location where the party was held announced that their license didn’t get extended and they were closing down. Regrettably this also meant the end of Stracciatella. It will have a special place in my heart though, as it gave me my first taste of BDSM, some valuable learning moments and it even helped me get over my depression. It also showed me that I could in fact go out and feel at home at the same time and of course it gave me a lot of enjoyable evenings.

There’s something else though: I found that I really enjoyed talking to people who had a different sexual experience. But even though Stracciatella was set up to be very broad, most visitors were into BDSM. This is to be expected as everyone in the organisation was mainly into it and that makes for easier advertising among BDSM-minded people. Yet almost every party there were a couple of people who were into something else and they intrigued me greatly. I usually got to talk a bit with them and ask some questions, but that only satisfied my curiosity a little bit. Then after I knew Stracciatella was going to end, I got to think about this. Finally I decided that it would be nice to have an internet forum with a similar audience to what Stracciatella was going for. So anyone with a sex-positive attitude would be welcome to share their kinks and experiences. Together with Liefebeest I set it up and it is now live for about a week. The site is Sekspositief.nl (translates to sex-positive, the forum is completely in Dutch). So far it seems to be going well, we’ve got a bunch of BDSM fans, a few swingers, some polyamorists and we’re trying to advertise on sites about various kinks to attract even more variety.

My first set of cuffs

I made my very first BDSM-related purchase this week as I bought a set of cuffs. I got a pair for my wrists as well as one for my ankles. I’ve tried them out and they’re quite comfortable. Of course I’m completely single at the moment, so it might take a while before I can try them out for real. Speaking of trying things out, I’ve been feeling that I’d like to give the dominant side of things a go for a while now. It’s a bit intimidating though, as with having all the power comes the responsibility to think of fun and dominant-to-the-max activities to do. Oh well, at least now they can’t run away while I think of something. :)

A strange weekend

In this post I’m going to tell what happened about a month ago. It took a while to write because I’m very good at procrastination and the weekend was jam-packed with first-time events and also had some difficult moments in it. Anyway here goes:

Tamara asked me a pretty odd question on the chat earlier in the week: what parts of my body I felt most and least confident about. I answered and then wondered why she would want to know that. She said she had plans with me, but didn’t want to ruin the surprise. She’s mean like that. :) After a few days of anticipation and guessing what it could be, it was Friday and I was going to find out. She and I had planned to meet up in Utrecht for a visit to Laced-Up (a kinky shop) first. However there was some damage to the train tracks and it took me 90 minutes more than normal to get there. When I finally did Tamara had already been to the shop so we immediately continued our journey to her house, where we chilled a bit and had dinner – some very tasty burgers.

After chilling out some more, we decided to go upstairs to have some fun. I got to undress and then asked her if she wanted to spank me, as that was something I hadn’t experienced yet; she was happy to. It wasn’t too different from canes or floggers and felt pretty nice. Then she decided to blindfold me, also a new experience for me and certainly a very cool one. Her housemate/ex-boyfriend came in and she said she wanted to show him something. She started presenting me to him, telling me to turn around a few times and pointing out exactly those parts that I had told her I felt most confident about. So surprise, I was being whored out! Even though I had told her a few weeks earlier that this was something that intrigued me, I never guessed that it was going to be the surprise. He got to inspect the merchandise and after some prodding and probing he decided he liked it. I must say it was exciting to be presented to someone while being naked and blindfolded. We kissed a bit, touched eachother’s naughty bits and I hit him in the face a couple of times by accident. So Tamara decided to take off my blindfold. While I really liked being blindfolded I had to agree that it was far more practical. We continued hugging, kissing and took turns blowing eachother. It had been almost two years since I last (and first) had a penis in my mouth; it turned out I still enjoyed it. I also particularly liked the combination of getting a blowjob while hugging and kissing another person. I guess this counts as my first threesome, so that’s another 10 Achievement points for me.

The next morning we got ready for the Samarium JF (see this post for the first one I attended). We picked up a bunch of people along the way so the fun started early. Once we arrived and were inside I put my coat and bag away and mingled a bit, saying hello to people and introducing myself to some I hadn’t met before. After a bit I got into a conversation with anna3000 and Nixx. Nixx likes to put people in suspensions (using rope bondage to suspend them in the air) during the party and was going to put anna in one. anna wanted to try out doing some basic bondage herself and asked me to be her bunny, which I happily agreed to. Nixx offered to put me in a suspension as well, but I figured I shouldn’t start with that so I took a raincheck. A couple of hours later anna and I actually got around to it and she tied me up, while getting directions from Nixx. It went much faster than I expected. When she was done, people told her to take advantage of the situation. It took some convincing but she finally decided to do it. So she took off my shoes and pants and started wailing on my buttocks and legs with whips, spatulas and ladles. I really do mean wailing, it hurt a lot. Still, just as with the candle wax I kept asking for more. Masochism is weird. :) Tamara joined in at some point as well, so then there were two lovely ladies beating the shit out of me.

When we were done she untied me, I put my clothes back on and we hugged. Then we went our separate ways to enjoy the rest of the party. About ten minutes later I started feeling really weird. I figured I was in subspace, but didn’t quite know what to do as it was my first time. I walked around aimlessly, hugged people and told them I thought I was spacing. They seemed to agree wholeheartedly. Eventually I found Tamara and we hugged a lot, which was nice. I can’t say it really helped with the spacing, which was still a bit scary. But with time I slowly pulled out of it in her arms. A bit later I told anna I had spaced and she was a bit shocked that she hadn’t noticed at all. I told her it only happened after we were done playing, so she shouldn’t blame herself – especially since it was her first time topping.

During the party Tamara had felt pretty badly and she had retreated a couple of times because she wanted to be alone. It turned out that everybody having fun – including me – without her fed into her insecurities. Near the end of the party she went home very upset and even quite angry with me. That left me feeling badly; it didn’t help that l was still feeling the after effects of spacing. I wanted to go home after that as well, but RiverSong convinced me I could use some company and I should go with them for dinner. She comforted me with hugs and even kissed me on the cheek once. It was very sweet and exactly what I needed at that point. Then we went for dinner with a group of people at an Italian restaurant. I wasn’t feeling very social but it was still quite nice. Afterwards we all went home, a good portion of people traveled with me until Utrecht. I still felt bad about what had happened with Tamara, but not as badly as I would have felt had I gone home right after the JF was over.

When I got home and took off my clothes I saw that my ass and legs were full of bruises. This was another first for me, as until then there was nothing to see when I got home. Well I had some hickeys and bitemarks Tamara gave me before then, but this time there were bruises all over. They took about a week to heal, so it wasn’t just my imagination that anna hit me much harder than I was used to. Tamara and I chatted (online) a bit as well. It was late though and events still had to sink in. On Monday we chatted again and decided it would be better if we stopped having sex and playing together. We had already had our doubts, but this weekend showed us conclusively that it wasn’t working. It’s really too bad, but I hope that a platonic friendship will serve us much better. Still we had some great times together that I’m very glad for.